Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ 8–9 Νοεμβρίου 1866

Εκεί όπου η ελευθερία έγινε θυσία και η θυσία έγινε ιστορία. Στην καρδιά της Κρήτης, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ρέθυμνο, στέκει η Ιερά Μονή Αρκαδίου. Ένα μοναστήρι που έμελλε να γίνει σύμβολο της κρητικής λεβεντιάς, της πίστης και της ακατάβλητης δίψας για ελευθερία. Νοέμβριος του 1866. Η Κρήτη βρίσκεται σε επαναστατικό αναβρασμό, διεκδικώντας την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού και την Ένωση με την Ελλάδα. Στη Μονή Αρκαδίου έχουν καταφύγει εκατοντάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, αναζητώντας προστασία. Το μοναστήρι έχει γίνει καταφύγιο αμάχων αλλά και κέντρο του επαναστατικού αγώνα. Στις 8 Νοεμβρίου αρχίζει η πολιορκία από τις πολυάριθμες οθωμανικές δυνάμεις του Μουσταφά Πασά. Οι πολιορκημένοι αρνούνται να παραδοθούν. Υπερασπίζονται τη Μονή με πείσμα, γνωρίζοντας την άνιση μάχη που δίνουν. Στις 9 Νοεμβρίου οι επιτιθέμενοι καταφέρνουν να εισβάλουν στο μοναστήρι. Ακολουθεί σφαγή και ανείπωτη καταστροφή. Τότε γράφεται η πιο συγκλονιστική σελίδα της ιστορίας του Αρκαδίου. Στην πυριτιδαποθήκη της Μονής, ο Κωστής Γιαμπουδάκης, σύμφωνα με την επικρατέστερη ιστορική παράδοση, πυροδοτεί την πυρίτιδα. Η έκρηξη συγκλονίζει το μοναστήρι και παρασύρει στον θάνατο πολιορκημένους και επιτιθέμενους. Ο ηγούμενος Γαβριήλ Μαρινάκης, οι αγωνιστές, οι μοναχοί, οι γυναίκες και τα παιδιά γίνονται μέρος μιας τραγικής ιστορικής μνήμης που δεν έσβησε ποτέ. Και μέσα σε αυτή την ιστορία δεν πρέπει να ξεχάσουμε τις γυναίκες της Κρήτης. Εκείνες που βρέθηκαν δίπλα στους άνδρες τους, που κράτησαν τα παιδιά τους στην αγκαλιά τους, που μοιράστηκαν την αγωνία, την πείνα, τον φόβο και τελικά τη μοίρα των πολιορκημένων. Η Κρητικιά γυναίκα δεν υπήρξε μόνο θεματοφύλακας της οικογένειας και της παράδοσης. Στους αγώνες του νησιού στάθηκε δίπλα στον άνδρα, συχνά στην πρώτη γραμμή της δοκιμασίας, με δύναμη και αξιοπρέπεια. Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου συγκλόνισε τον ελληνικό και τον ευρωπαϊκό κόσμο. Η θυσία του έγινε σύμβολο ελευθερίας και ενίσχυσε το φιλελληνικό κίνημα και τον αγώνα της Κρήτης. Το Αρκάδι δεν είναι μόνο ένα ιστορικό μνημείο. Είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη μνήμης. Γιατί υπάρχουν τόποι που δεν τους επισκεπτόμαστε απλώς. Τους προσκυνούμε με την καρδιά μας. Τιμή και ευγνωμοσύνη σε εκείνους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της Κρήτης. Γιατί η ιστορία της Κρήτης γράφτηκε και με το αίμα των γυναικών της. Οι Κρήσσες τιμούμε τη μνήμη τους. Δεν ξεχνούμε. Στοιχεια απο το ιστορικο αρχειο της ΕΡΤ