Ύμνος στη Γυναίκα της Κρήτης!

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Ποίημα του αείμνηστου Μιχάλη Καυκαλά Θυγατέρα τση Κρήτης αρχόντισσα,Καστρινή και Χανιώτισσα παινεμένη κερά Ρεθεμνιώτισσα, Σφακιανή, Λασιθιώτισσα Γυναίκα καλλιά σου δεν έχει ο πλανήτης, θυγατέρα τση Κρήτης! Ψηλορείτες, Μαδάρες οι χάρες σου,ξακουστά ‘ναι τα κάλλη σου, χάρισμά σου η δόξα και η δάφνες σου και χαλάλι, χαλάλι σου Ολόρθη στσι μπόρες, ποτέ σου δε σκύφτεις θυγατέρα τση Κρήτης! Βενιζέλους, Κορνάρους ανάθρεψες και στ’ Αρκαδία εκεία ‘σούνε και τσ’ Αγίους αιώνες ελάτρεψες και του Δία θεά ‘σούνε Αστέρι τσ’ αγάπης, λαμπάδα τση πίστης θυγατέρα τση Κρήτης! και σε γράφ’ η ιστορία χαρά σου το, στα χωράφια, στ’ αλώνια σου παραμύθι σε κάνει αφρουκάσου το, στα κεντίδια, στα ξόμπλια σου Αστείρευτο θάρρος’ ελπίδας φεγγίτης θυγατέρα τση Κρήτης!