Μένουμε Ελλάδα -Ηράκλειο Κρήτης-Πύλες Ενετικής Πόλης

Οι πύλες της ενετικής οχύρωσης που σώζονται μέχρι τις μέρες μας
αποτελούν σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία της περιόδου της ενετοκρατίας
και εξυπηρετούσαν στη σύνδεση της πόλης με τα προάστια και την
εξοχή.Ειδικότερα:
Η πύλη του Αγ. Γεωργίου (επίσης γνωστή και ως πύλη
του Μαρουλά ή του Λαζαρέτο) για την επικοινωνία με τις ανατολικές
περιοχές, σήμερα σώζεται μόνο η έξοδός της στη λεωφόρο Ικάρου, ενώ η
πρόσοψή της προς την πόλη υπήρξε μνημειακή, κατεδαφίστηκε όμως το 1917.
Η
πύλη Ιησού που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του περιβόλου (γνωστή σαν
Καινούρια Πόρτα), για την επικοινωνία με τις νότιες περιοχές.
Η πύλη του Παντοκράτορα (γνωστή και ως πύλη των Χανίων) για την επικοινωνία με τις δυτικές περιοχές.
Εκτός
αυτών υπήρχαν και δευτερεύουσες πύλες στρατιωτικού ή βοηθητικού
χαρακτήρα όπως είναι και η αναστηλωμένη σήμερα πύλη Βηθλεέμ στον ομώνυμο
προμαχώνα.
Υπήρχαν, τέλος, πύλες που συνδέανε την πόλη με το λιμάνι,
τα νεώρια και τη θάλασσα. Απ' αυτές σήμερα σώζονται η Πύλη του Δερματά
στο μέσον περίπου του θαλάσσιου τείχους, στον ομώνυμο κόλπο (διασώζεται η
έξοδός της προς την πόλη και αναστηλώνεται) που βοηθούσε στην
επικοινωνία με τη θάλασσα, και η πύλη της Σαμπιονάρα στον ομώνυμο
προμαχώνα. Εκτός αυτών η Πύλη του Μόλου και η Πύλη των Νεωρίων που δεν
σώζονται σήμερα, εξυπηρετούσαν τη σύνδεση με το λιμάνι και τα νεώρια.
http://tinyurl.com/3ybgpd6

Ηράκλειο Μία πόλη, μία ιστορία

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ!

Ηράκλειο-Η πόλη

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης του Ηρακλείου και είναι ένα από τα σπουδαιότερα Αρχαιολογικά Mουσεία του κόσμου. Τα εκθέματα του καλύπτουν μια περίοδο 5.500 χρόνων, από τη νεολιθική περιοχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους, διαθέτει δε τη μεγαλύτερη συλλογή ευρημάτων από τον Μινωικό πολιτισμό, τον πρώτο πολιτισμό που αναπτύχθηκε επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Το μουσείο μετά από ριζική ανακαίνιση και επέκταση των εγκαταστάσεων του άνοιξε πλήρως στο κοινό τον Μάιο του 2014 και πλέον διαθέτει 24 αίθουσες.

Η ξενάγηση ξεκινάει από το ισόγειο, από τις αίθουσες που είναι αφιερωμένες στο μινωικό πολιτισμό, οι οποίες είναι οργανωμένες χρονολογικά, καλύπτωντας όλες τις φάσεις του μινωικού πολιτισμού, από την προανακτορική περίοδο (3000 – 1900 π.Χ.) μέχρι την τελική ανακτορική περίοδο (1450 – 1300 π.Χ.).
Τα εισαγωγικά κείμενα σε κάθε αίθουσα εξηγούν τα βασικά χαρακτηριστικά της κάθε περιόδου και την εξέλιξη του πολιτισμού. Σε αυτές τις μινωικές αίθουσες ο επισκέπτης βλέπει αντικείμενα της μινωικής τέχνης, κοσμήματα, αγγεία, αντικείμενα από την καθημερινή ζωή των μινωιτών, αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν στην θρησκευτική τους λατρεία, σαρκοφάγους, είδη σφραγιδογλυφίας κ.ά. Ταυτόχρονα μέσα από τα επεξηγηματικά κείμενα κάθε ενότητας αναλύονται οι συνήθειες και ο τρόπος οργάνωσης της οικονομικής, θρησκευτικής, κοινωνικής ζωής των Μινωιτών. Ανάμεσα στα εκθέματα βρίσκονται και κάποια από τα πιο διάσημα μινωικά ευρήματα όπως η Θεά των Όφεων, ο Δίσκος της Φαιστού, το Δαχτυλίδι του Μίνωα και το κόσμημα με τις Μέλισσες.

Ο επισκέπτης του Μουσείου μπορεί να θαυμάσει τα μοναδικά εκθέματα από τις ανασκαφές της Kνωσσού, της Φαιστού, της Aγ. Tριάδας, των  Mαλλίων και άλλων σημαντικών Mινωικών κέντρων της Kρήτης.

Στον 1ο όροφο η ξενάγηση περνά από την αίθουσα με τις Μινωικές τοιχογραφίες όπου μεταξύ άλλων βλέπουμε τον Πρίγκηπα με τα Κρίνα, τις Γαλάζιες Κυρίες κ.ά.) και στη συνέχεια οι υπόλοιπες αίθουσες έχουν ευρήματα από τα υπομινωικά, πρώιμα γεωμετρικά και γεωμετρικά χρόνια, που επίσης προέρχονται από το νησί της Κρήτης. Πολλά από αυτά τα ευρήματα εκτίθενται για πρώτη φορά.
Οι συλλογές του πρώτου ορόφου ολοκληρώνονται με εκθέματα από τα κλασικά και ελληνιστικά χρόνια.
Πίσω στο ισόγειο, αξίζει να επισκεφτεί κανείς την αίθουσα με τα γλυπτά της αρχαϊκής, κλασικής και ρωμαϊκής περιόδου η οποία φιλοξενεί μικρότερα γλυπτά, αγάλματα σε υπερφυσικό μέγεθος και πορτραίτα.
Το αρχικό κτίριο του μουσείου κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 1937 και 1940, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού, και τα τελευταία χρόνια, κατά την ανακαίνιση, προστέθηκε σε αυτό η νέα πτέρυγα.

Στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της βενετοκρατίας βρισκόταν η καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου, που καταστράφηκε από σεισμό το 1856.

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ! ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΓΛΥΚΙΣΜΑ!

.ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ - ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΓΛΥΚΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΩΝ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Το ερωτικό γλύκισμα των πανηγυριών – Μαντινάδες!! Μαντινάδες δέκα στο φράγκο!!!

«Στον ουρανό του έρωντα με τα φτερά σου βγαίνω Ότι καιρός και να φυσά στη γη δεν κατεβαίνω» Διαλαλούσαν οι πανηγυράδες και τρέχανε μικροί μεγάλοι να πάρουνε… Στα πανηγύρια οι ερωτευμένοι μελετούσαν για την αγαπητικιά ή το ντελικανλή τη μαντινάδα. Το ζαχαρωτό μέσο επικοινωνίας της εποχής. Σαν το τραγούδι που αφιερώνουμε, σαν το μήνυμα στο κινητό. Ένα μήνυμα όλο γλύκα μιας και η πρώτη ύλη της μαντινάδας είναι η ζάχαρη. Κάποιες φορές η μαντινάδα δεν είχε το αναμενόμενο περιεχόμενο και τρέχανε να την αντικαταστήσουν με μια άλλη και πάντα ελπίζοντας!

Ένα κρασοπότηρο νερό, ένα κουταλάκι δραγάντι που μοιάζει με τη μαστίχα Χίου, ( τωρα το αντικαθιστούν με ένα κουταλάκι ζελατίνη) ένα κιλό ζάχαρη αλεσμένη στο χειρόμυλο να γίνει άχνη, καλό ζύμωμα… Παίρνουν χαρτάκια γραμμένα με μαντινάδες κυρίως ερωτικές, κάνουν κορδόνι το μίγμα, το κόβουν σε μικρά κομάτια και γρήγορα γρήγορα να μη ζαχαρώσει τυλίγουν ένα μέρος του χαρτιού….Αυτή είναι η γλυκιά συνταγή των μηνυμάτων του έρωτα..

Η ΜΑΝΑ!

Η μάννα στην Κρητική  μαντινάδα…

Μια ξεχωριστή ανθολογία από μαντινάδες  γνωστών μαντιναδολόγων για τη μάνα δημοσιεύει στη σελίδα του στο f/b ο εκπαιδευτικός κ. Κωστής Παπαμαρκάκης!

 

 

Μερικές από αυτές δημοσιεύουμε σήμερα:

 

Αν είχε η χαρά φωνή και μάθια να κοιτάζει....
ήθελε με τη μάνα μου, όταν γελά να μοιάζει!

(Λεουνάκης Νεκτάριος)

 

Οι μάνες είναι  δυο λογιώ, διαφέρουνε  στο πόνο,

άλλες  πονούνε μια ζωή...κι άλλες  στη γέννα μονό...

(Κεφαλούκος Νίκος)

 

Εσύ 'σαι που με δίδαξες, μάνα μαυροντυμένη
πέτρα και φως είν' η ζωή σα βιόλα ανθισμένη!
(Καλομοίρης Πέτρος)

 

Δε βρίσκω λόγια ευχαριστώ και σ' αγαπώ να βγάλω,

μάνα μου που μου χάρισες το κόσμο το μεγάλο!

(Ραπτάκης Γιώργος)

 

Όσα υπάρχουν σ' αγαπώ, απ' την ψυχή μου βγάνω,
μάνα μου και αρχόντισσα και δώρο σου τα κάνω!

(Μάρω Γεωργιλαδάκη)
                                 
Η αγκαλιά σου μάνα μου, κάθε φορά που μπαίνω,

μοιάζει καντήλι που πότε δεν το βρήκα σβησμένο

(Βούλα Χανιωτάκη-Μπαστάκη)

 

Γερνά το σώμα μα η ψυχή, τ’ ανθρώπου δεν αλλάζει,
γι’ αυτό φωνάζει μάνα, μου όταν αναστενάζει.

(Μακρυδάκης Μανώλης)

 

Μάνα μου, μάνα μάνα μου, πάντα κοντά μου μείνε,

όποιος σε χάσει είν' ορφανός, όσο χρονώ κι αν είναι....

(Πανηγυράκης  Σπύρος)

 

Μονό  η μάνα μου  μπορεί  να  νοιώσει  τον καημό  μου,

γιατί  γροικά  από  μακριά  τον  αναστεναγμό  μου!

(Μαυροκώστας)

 

Μια  φορά  με  γέννησες  και  δέκα  σε παιδεύω,
μα εκατό  σε  αγαπώ  και χίλιες  σε  λατρεύω!

(Αγνώστου)

 

Σήμερα διαφορετική ειν΄ από τσ΄ άλλες μέρες!
να ζήσουν να γεράσουνε του κόσμου οι μητέρες...

(Σιμησακογιώργης)

Δεν άκουσα για δε χτυπά, αλλού πόθες καμπάνα,
ιδία μ' αυτή που σείστρο τζη....είν' η ευχή σου μάνα...

(Τζαγκαράκης Νίκος)

Στον ίδιο τόπο ανθοφορεί, η ίδια μαντζουράνα,
δεν έχει αλλάξει τίποτα, μόνο η μορφή σου μάνα!

(Ραπτάκης Γιώργης)

 

Ακόμη κ' νερό να πιω, στσι μάνας μου τη βρύση,

 

τη μυρωδιά τη στοργική, στα χείλη μου  θ' αφήσει!

 

(Κοζύρης)

Μία ξενάγηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου σε πρώτη προβολή από το ...

ΤΟ ΤΥΡΙ ΤΗΣ ΤΡΥΠΑΣ

ΤΟ ΤΥΡΙ ΤΗΣ ΤΡΥΠΑΣ

ΤΟ ΤΥΡΙ ΤΗΣ ΤΡΥΠΑΣ

ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

Οδοιπορικό στην κορυφή Αφέντης του όρους Δίκτη.  Νέα  παιδιά, κτηνοτρόφοι, τα αδέρφια Τρευλάκη  από το χωριό Αρμάχα του Δήμου Μινώα Πεδιάδος τυροκομούν όπως τυροκομούσαν οι παππούδες τους και μας αποκαλύπτουν τη συνταγή του ‘τυριού της τρύπας’…

    Τα αιγοπρόβατα της Κρήτης εκτρέφονται σύμφωνα με τις παραδοσιακές μεθόδους . Είναι όλα ελευθέρας βοσκής και τρέφονται με χόρτα και βότανα που φυτρώνουν στις Κτηνοτροφικές περιοχές της Κρήτης.

Τα τυριά που κατασκευάζουμε στην Κρήτη είναι όλα εξαιρετικής ποιότητας.

Το τυρί της τρύπας θεωρώ ότι είναι το κορυφαίο

‘’Ξετρύπωσα  το Τυρί της τρύπας στις τρύπες του όρους Δίκτη στην κορυφή Αφέντης υψόμετρο 1571 μέτρα.

Συνάντησα τα αδέρφια Τρευλάκη από το χωριό Αρμάχα  Πεδιάδος , που έχουν τη μάντρα με τα οζά τους εκεί που τα είχε και ο παππούς και ο πατέρας τους και πρόθυμοι μου αποκάλυψαν τη μαγική συνταγή την οποία παραθέτω όπως μου την είπε ο Νίκος.

«Το γάλα που χρησιμοποιούμε είναι από οζά που βόσκουν ελεύθερα σε τόπους που δε χρησιμοποιούνε ούτε εντομοκτόνα ούτε λιπάσματα .

Aφού αρμέξομε τα οζά , κρατούμε μια ολιά γάλα, το υπόλοιπο το βάνομε στη σίγλα και το ζεσταίνομε στη φωθιά ίσαμε να το δέχεται η χέρα μας, στους 35 βαθμούς.  Ύστερα βάνομε την αγαστέρα ή τη πυθιά , και το ανακατεύομε με τον ταράχτη να ανακατωθεί καλά. Αφήνομε μέσα τον ταράχτη  ίσαμε να καταλάβομε πως εβάρυνε και ηρχιξε να πείσει το γάλα (περίπου 45 λεπτά). Πιάνομε πάλι τον ταράχτη και ανακατώνομε γύρω γύρω. Το γάλα το ταραγμένο κατασταλάσσει στο μισό και γίνεται η μαλάκα . Τη βάνομε στα τουπιά και πομένει στη σίγλα ο ορός.

Ύστερα ανάβομε δυνατή φωθια και άμα βράσει χύνομε  το γάλα που έχομε κρατήσει στην αρχή (το ανέχυμα) και τρίβομε τον πάτο με το διόνυσο και βγαίνει η μυζήθρα στην πάνω μερά της σίγλας. Τον αφρό που βγάνει τον πετούμε. Άμα ψηθεί καλά περίπου δέκα λεπτά, τη βγάνομε με την κουτάλα και τη βάνομε στο τουπί.  Άμα σειρώσει τση βάζομε το αλάτσι.

Αμα ποβγάλομε τη μυζήθρα  βάνομε μέσα στο χουμά τα τουπιά με τη μαλάκα και ζεματίζονται περίπου δυο λεπτά. Ύστερα τα βγάνομε και τα αλατσίζομε και πατούμε τη μαλάκα μέσα στα τουπιά . Την άλλη μέρα το ξετοπίζουμε και το λατσίζουμε και το βάνομε πάνω σε τάβλα στο τυροκέλι ίσαμε να στεγνώσει περίπου ένα μήνα. Άμα στεγνώσει το βάνομε στην τρύπα δυο τρεις μήνες. Μετά είναι έτοιμο για κατανάλωση. Αυτό είναι το ονομαστό και πεντανόστιμο τυρί της τρύπας. Το χουμά τονε δίνομε στη σκύλους . Πράμα δεν πετούμε!>>

Για να καταλάβουμε πιο καλά το παραπάνω κείμενο θα γνωρίσουμε τα βασικά

 σύνεργα της τυροκομικής

Η Σίγλα, Ο τυροκόμος, Ο Διόνυσος, Ο Ταράχτης, τα τουπιά

 Η σίγλα είναι μεγάλο τσικάλι , καζάνι που πήζει το γάλα.

Ο τυροκόμος είναι  μια ξύλινη κατασκευή που τοποθετείται κατά μήκος της Σίλας και πάνω αραδιάζονται τα στουπιά να στραγγίξουν

 Ο Διόνυσος είναι ένα ξύλο  με σχήμα Τ με το οποίο ανακατεύουν το γάλα.

Ο Ταραχτείς είναι ξύλο που στην άκρη του έχει κουτσουρεμένα κλαδιά και χρησιμοποιείται για το ανακάτεμα (τάραγμα) του γάλακτος και είναι αποτελεσματικότερος από το διόνυσο.

Τα τουπιά είναι φόρμες πλεχτές από καλάμι και λυγαριά (σα καλαθάκια). Τελευταία έχουν αντικατασταθεί με πλαστικά.

Αναρτήθηκε από ΚΡΗΤΗ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ